قراردادهای هوشمند Ethereum چگونه کار میکنند؟

0

قراردادهای هوشمند Ethereum چگونه کار میکنند؟

قراردادهای هوشمند ابزاری هستند که در صورت تحقق برخی شرایط بدون نیاز به کمک شرکت یا نهاد واسطه ای ، می توانند به طور خودکار معاملات را انجام دهند. آنها اغلب با Ethereum ، بلاک چین که برای تطبیق قراردادهای هوشمند طراحی شده است ، در ارتباط هستند ، اما این ایده محدود به هیچ سیستم عامل یا شبکه خاصی نیست.

بطور آشکار یا غیرآشکار، واسطه ها در زندگی دیجیتالی ما نفوذ می کنند. حتی به سادگی به اشتراک گذاشتن عکس گربه با دوستان آنلاین نیاز به خدمات واسطه ای مانند Facebook یا Twitter دارد – یک قدرت مرکزی که فقط شبکه را مدیریت نمی کند ، بلکه قوانین را نیزبرای تخلفات اجرامی کند. قراردادهای هوشمند امکان خودکار سازی این وظایف دیجیتالی را بدون نیاز به نهادی متمرکز برای مدیریت و تأیید معامله فراهم می کند.

امکان ساخت قراردادهای هوشمند در بلاکچین ، یک شبکه از کامپیوترها در اجرای قوانین بدون نیاز به کمک واسطه ها، که با هم کارمیکنند.

با قراردادهای مرسوم ، نمای کلی یک سند مقررات روابط بین دو طرف است که توسط قانون قابل اجرا است. اگر یک طرف اA شرایط را نقض کند ، طرف B می تواند طرف A را به دلیل عدم رعایت توافق نامه به دادگاه بکشاند. یک قرارداد هوشمند چنین توافق نامه هایی را به صورت کدبندی تقویت می کند ، بنابراین قوانین بدون دخالت دادگاه ها (یا شخص ثالث) به طور خودکار اجرا می شوند.

(Maria Kuznetsov)

Ethereum ، دومین ارز رمزنگاری شده بزرگ جهان با استفاده از توسط بازار سرمایه ، در سال 2013 به طور خاص برای ایجاد قراردادهای هوشمند ایجاد شده است. که تا به امروز ، محبوب ترین جایگاه برای انجام این کار است.

از قراردادهای هوشمند در خارج از Ethereum زیاد استفاده نمی شود ودر برخی از آنها تردید هست که به عنوان راهی برای مدیریت معاملات ، به محبوبیت اصلی دست پیدا میکند. با این حال ، طرفداران Ethereum معتقدند که در نهایت می توانند به اصل قانونی برای اجرای و اطمینان از روابط آنلاین تبدیل شوند.

صدها برنامه ای که از قراردادهای هوشمند استفاده می کنند در حال حاضر فعال هستند. برنامه های محبوب Ethereum MakerDAO و Compound از قراردادهای هوشمند ودرونی خود برای وام دادن و اجازه دادن به کاربران برای سودآوری استفاده می کنند.

ایده “قرارداد هوشمند” که برای اولین بار در سال 1993 تصور شد ، در ابتدا توسط دانشمند کامپیوتر و رمزنگار Nick Szabo به عنوان نوعی ماشین فروش دیجیتالی توصیف شد. وی در مثال معروف خود ، چگونگی ورود کاربران با 1 دلار و دریافت کالایی از دستگاه ، در این مورد میان وعده یا نوشابه را توصیف کرد.

قراردادهای هوشمند همان است که با یک ورودی خاص (1 دلار) ، کاربر باید بتواند نتیجه خاصی (نوشیدنی انتخاب شده) را انتظار داشته باشد.

در یک مثال ساده از یک قرارداد هوشمند Ethereum ، یک کاربر برای 10 دوست خود اتر ارسال می کند – توکن اصلی Ethereum – اما نیاز دارد که با استفاده از یک قرارداد هوشمند پراکنده نشود.

چرا قراردادهای هوشمند اتریوم؟

اولین ارز رمزنگاری شده در جهان ، بیت کوین ، بود که از قراردادهای بنیادی هوشمند پشتیبانی کرد ، اگرچه آنها در مقایسه با Ethereum بسیار محدود دارد. هر معامله یک قرارداد هوشمند است زیرا شبکه تنها در صورت تحقق برخی شرایط معاملات را تأیید می کند – این که کاربر امضای دیجیتالی ارائه می دهد که ثابت می کند آنها در واقع ارز رمزنگاری شده خود را دارند. فقط صاحب کلید خصوصی بیت کوین می تواند چنین امضای دیجیتالی را تولید کند.

در مقابل ، Ethereum جای زبان محدود کننده بیت کوین را می گیرد و آن را با زبانی جایگزین می کند که به توسعه دهندگان اجازه می دهد از بلاکچین برای پردازش بیش از معاملات ارزهای رمزپایه استفاده کنند. این زبان “Turing-Complete” است ، به این معنی که مجموعه گسترده ای از دستورالعمل های محاسباتی را پشتیبانی می کند. بدون محدودیت ، برنامه نویسان می توانند در مورد هر قرارداد هوشمندی که فکر می کنند بنویسند.

در حالی که این مزایای آواضحی دارد ، این بدان معناست که چون قراردادهای هوشمند جدید کمتر آزمایش شده اند ، احتمال آسیب پذیری بیشتر است. Ethereum پیش از، این میلیون ها دلار ضرر و زیان ناشی از آسیب پذیری های بکاربردن قراردادهای هوشمند دیده است.

قرارداد هوشمند FAQs

قراردادهای هوشمند برای چه استفاده میشود؟

برخی از روشهای معمول استفاده از قراردادهای هوشمند عبارتند از:

  • حسابهای چند امضا؟: وجوه صرفاً درصورت موافقت درصد مورد نیاز مردم میتوانند خرج شود.
  • رمزگذاری توافق نامه های مالی: مدیریت توافق نامه های بین کاربران. بگویید ، اگر یک نفر بیمه را از یک شرکت بیمه بخرد ، قوانین مربوط به زمان بازپرداخت بیمه می تواند در یک قرارداد هوشمند برنامه ریزی شود.
  • توافق نامه های مبتنی بر جهان خارج: داده های دنیای خارج (مالی ، سیاسی یا هر چیز دیگر) را با کمک تالیفات جمع کنید.
  • ارائه طرف ثالث: مشابه نحوه کارنرم افزار کتابخانه ، قراردادهای هوشمند می توانند با سایر قراردادهای هوشمند به صورت زنجیره ای کار کنند.
  • ذخیره سازی: اطلاعات مربوط به یک برنامه را ذخیره کنید ، مانند اطلاعات ثبت دامنه یا سوابق عضویت. ذخیره سازی در بلاکچینی مانند Ethereum از این جهت منحصر به فرد است که داده ها تغییرناپذیر هستند و نمی توانند پاک شوند.

قراردادهای هوشمند چگونه با یکدیگر تعامل دارند:

قراردادهای هوشمند قرار نیست به صورت جداگانه مورد استفاده قرار گیرند. برخی از قراردادهای هوشمند برای کمک به سایر قراردادهای هوشمند ساخته شده اند.

وقتی کسی ، با یک قرارداد هوشمند ، یک شرط بندی ساده روی دما در یک روز گرم قرار دهد ، ممکن است واکنش زنجیره ای انقباضات زیر کاپوت را ایجاد کند. یک قرارداد از داده های بیرونی برای تعیین آب و هوا استفاده می کند ، و یک قرارداد دیگر می تواند شرط بندی را براساس اطلاعاتی که از قرارداد اول دریافت کرده است در صورت تحقق شرایط تسویه کند.

با این حساب ، قراردادهای هوشمند عناصر اصلی ساخت برنامه های غیرمتمرکز و حتی کل شرکت ها را تشکیل می دهند که به آنها شرکت های مستقل غیرمتمرکز گفته می شود و به جای مدیران انسانی توسط قراردادهای هوشمند کنترل می شوند.

قرارداد هوشمند چگونه تنظیم می شود؟

یک توسعه دهنده می تواند با نوشتن یک قطعه از کد ، یک قرارداد هوشمند ایجاد کند – قوانین را بیان می کند ، از جمله اینکه 10 اتر فقط 10 سال دیگر می تواند توسط آلیس بازیابی شود.

سپس توسعه دهنده قرارداد هوشمند را به شبکه Ethereum سوق می دهد ، همان چیزی است که قرارداد را اجرا می کند – به هیچ کس اجازه نمی دهد پول را بگیرد مگر اینکه قوانین دقیق کد را رعایت کند. پس از آن هزاران کامپیوتر از سراسر جهان همه کپی این قرارداد هوشمند را دارند.

چگونه می توانیم از قرارداد هوشمند استفاده کنیم؟

هر کس می تواند از قراردادهای هوشمند استفاده کند بشرطی که توکن اصلی اتریوم یعنی اتر را داشته باشد که می تواند از صرافی های رمزنگاری خریداری شود.

برنامه های Ethereum معمولاً دستورالعمل هایی را برای نحوه استفاده از برنامه خاص خود و قراردادهای هوشمند اساسی ارائه می دهند. یک روش معمول استفاده از ابزار کیف پول Ethereum مانند Metamask برای ارسال اتر است.

کاربران می توانند از قراردادهای هوشمند برای طیف وسیعی از موارد استفاده کنند. کاربران می توانند با استفاده از انواع برنامه های Ethereum ، پست های غیرقابل قبول را در برنامه های میکروبلاگینگ منتشر کنند یا بدون واسطه وام دهند.

آیا قراردادهای هوشمند هزینه ای دارد؟

همانطور که هزینه های اخیر بالون اتریوم نشان می دهد ، بدست آوردن هزاران رایانه در سراسر جهان برای تأیید قرارداد های هوشمند اغلب ارزان نیست. برای ادامه کار شبکه ، کاربر باید هزینه ای را به طور معمول در اتر (توکن Ethereum) پرداخت کند. با ترافیک بیشتر شبکه ، هزینه ها افزایش می یابد.

آیا قراردادهای هوشمند از نظر قانونی اجرایی است؟

از نظر بسیاری از طرفداران Ethereum ، قراردادهای هوشمند قرار است خارج از سیستم حقوقی موجودیت پیدا کنند زیرا به طور خودکار اجرا می شوند. اگر آنها همانطور که قرار است کار کنند ، لازم نیست کاربران برای حل اختلافات به دادگاه مراجعه کنند.

همانطور که گفته شد ، بسیاری تعجب می کنند که چگونه در این سیستم حقوقی فعلی با این قراردادها رفتار می شود؟ پاسخ پیچیده است. یک مقاله تحقیقاتی در 2018 از طرف شرکا استوارت دی لوی و الکس بی لیپتون تعیین کرد که قانون ایالات متحده باید بسیاری از قراردادهای هوشمند را به رسمیت بشناسد.

اما ، هر کشوری رویکرد حقوقی متفاوتی نسبت به ارزهای رمزپایه و بلاکچین دارد ، به طوری که برخی بیشتر از سایرین فناوری جدید را قبول میکنند.

آینده قراردادهای هوشمند:

بسیاری از توسعه دهندگان ، محققان و حتی وکلا و پزشکان از وعده های قراردادهای هوشمند هیجان زده هستند.

اما روزهای نخست قراردادهای هوشمند است. در حالی که کاربران قراردادهای هوشمند نیازی به اعتماد به واسطه ها ندارند ، کاربران باید اطمینان داشته باشند که کد به درستی نوشته شده است ، این یک سوال بزرگ است زیرا هنوز موضوعات امنیتی زیادی وجود دارد. بسیاری از اشکالاتی در این سالها کشف شده است ازکه به نقش آفرینان بد اجازه می دهد وجوه کاربر را بدزدند. امید است که با کامل شدن کد این مسائل نادرتر شوند.

تالیف: Alyssa Hertig

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .